Saturday, February 28, 2015

"Nobody is Perfect In English"




ഗൾഫ് ജീവിതതിലെക്ക് ഞാൻ എടുത്തെറിയപ്പെടുകയായിരുന്നു.

ചുമ്മാ നാട്ടിൽ കുതിര കളിച്ചു പൂരങ്ങളും വേലകളും കണ്ടു അർമാദ മനസ്കനായി പൊതുകാര്യ പ്രസക്തനായി നടക്കുന്ന കാലത്താണ് അങ്ങിനെ ഒരു ഏറിയൽ. അത് വളരെ വലിയ ഒരു അനുഗ്രഹമായിരുന്നു.

ആ എടുത്തെറിയൽ എനിക്ക് തന്നത് ഒരു ജീവിതം തന്നെ ആയിരുന്നു. അതിനു കാരണക്കാരൻ ആയ ആളെ സ്നേഹപൂർവ്വം നന്ദിപൂർവ്വം ഓർക്കുന്നു.

ആദ്യമായി വിദേശത്ത് ജോലിക്ക് വന്ന സമയം. ഒമാൻ. എല്ലാം കൊണ്ടും ഒരു നല്ല സ്ഥലം.

നല്ല ആളുകള്, മോശമില്ലാത്ത ജീവിത സാഹചര്യം അങ്ങിനെ അങ്ങിനെ ഒരു നല്ല രാജ്യം.

ഇവിടെ വന്നു കിട്ടിയ നല്ല സൌഹൃദങ്ങൾ ഒരു വലിയ അനുഗ്രഹം ആയിരുന്നു...

എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും വിളിക്കാനും സംസാരിക്കാനും എന്ത് വേണമെങ്കിലും പങ്കുവെക്കാനും ഉള്ള ഒരു സ്വാതന്ത്രം...ഊഷ്മളമായ സൌഹൃദങ്ങൾ.

നാലര വർഷം ആദ്യത്തെ കമ്പനിൽ ജോലി ചെയ്തു. എന്നും ഓർക്കാൻ ഉള്ള ഒരുപാട് അനുഭവങ്ങൾ. ചിരിച്ചു മടുത്ത ദിവസങ്ങൾ... കരയാനോ ദുഖിക്കാനോ മറന്നു പോയ ദിവസങ്ങൾ..

അന്നാണ് മനസ്സിലായത്, ഒരുപാട് ദുഃഖങ്ങൾ ഉള്ള ആളുകൾ ഒരുമിച്ചു ചേർന്നാൽ സങ്കടങ്ങൾ സന്തോഷമായി മാറും എന്ന്. (ഒരു പരിധി വരെ)..

ചെന്ന് കയറിയപ്പോൾ എന്നെ ഏറ്റവും അലട്ടിയ പ്രശ്നം ആയിരുന്നു ഇംഗ്ലീഷ് ഭാഷ... ന്റമ്മോ...

ഈ ഇന്ഗ്ലിഷുകാരെ ഒക്കെ സമ്മതിക്കണം ട്ടോ.. ഇങ്ങനെ ഇന്ഗ്ലിഷിൽ സംസരിക്കണേനു. അവിടെ ഒക്കെ കുഞ്ഞു കുട്ടികൾ വരെ ഇംഗ്ലീഷ് അല്ലെ സംസരിക്കണേ......ന്റെ പോന്നോ...

ഒന്നു രണ്ടു വർഷം കൊണ്ട് ഏതാണ്ട് ഒപ്പിച്ചെടുക്കാനുള്ള അവസ്ഥ ആയി.

നണ്ട്രി കടവുളേ...ഉൻ അൻപു വായ്പ്പുക്...

അങ്ങിനെ ജോലി വളരെ സ്മൂത്ത് ആയി.. സുസ്മേരവദനനായി പോകുന്ന ഒരു ദിവസം സ്റ്റോറിൽ ഒരു പ്രശ്നം. അവിടെ ഉള്ള ആളുകളുടെ ഓവർ ടൈം കൃത്യമായി കിട്ടുന്നില്ല.

പ്രത്യേകിച്ചും തുച്ചമായ വരുമാനമുള്ള ലേബെർസിനു അത് വലിയ ഒരു അടിയായി. സംഗതി റിപ്പോർട്ട്‌ കൊടുക്കുന്ന ആളുടെ പ്രശ്നം ആണ്. ആള് മര്യാദക്ക് റെക്കോർഡ്‌ ചെയ്യാത്തതുകൊണ്ട്

പക്ഷെ തല്ലികൊന്നാൽ ആള് സമ്മതിക്കൂല്ല. അത് ഓഫീസിൽ ആണ് ചെയ്യുന്നത് എന്നാണ് ആള് പറയണത്. ചുരുക്കത്തിൽ അത് എന്റെ പിടലിക്ക് വന്നു.

എന്നെയും സ്റ്റോർ മാനേജർ ചേട്ടനേം ജനറൽ മാനേജർ വിളിപ്പിച്ചു. സംഗതി ഞാൻ അവതരിപ്പിച്ചു. സ്റ്റൊരിൽ നിന്നും വരുന്ന അട്ടെന്ടെൻസ് ഷീറ്റ് ആണ് വില്ലൻ.

അത് അവിടെന്നു തെറ്റായി എഴുതി വിട്ടാൽ, ഇവിടെ ഓഫീസിൽ അത് പ്രകാരമേ ശമ്പളം കൊടുക്കു. സ്റ്റോറിൽ നിന്നും നേരെ എഴുതി വിട്ടാൽ മതി എന്ന്.

ഒരു ഹിന്ദിക്കാരൻ ആയിരുന്നു ജി. എം. ഒരു വിധം ഞാൻ കാര്യം പറഞ്ഞു ഒപ്പിച്ചു. ഞാൻ നിർത്തിയപ്പോ മ്മടെ സ്റ്റോർ മാനേജർ തൊടങ്ങി. നല്ല കടുകടുപ്പൻ ഇന്ഗ്ലിഷിൽ.

ആളു മലയാളിയാ. പക്ഷെ കലിപ്പ് വന്നാ ഇന്ഗ്ലിഷേ വരൂ.

"Sir, I not do anythng. why I do? they my brothrs. " (സാറെ, ഞാനല്ല ചെയ്തത്. ഞാൻ അങ്ങനെ ഒക്കെ ചെയ്യ്വോ? അവരെന്റെ കൂടെപിറപ്പുകളല്ലേ??)

"i am not DIDDING sir. he (ഞാൻ) is DIDDING." (ഞാൻ ചെയ്തിട്ടില്ല സാർ. ഇവനാണ് ചെയ്തത്.)

"he (ഞാൻ) says I am (സ്റ്റോ. മാ) IS DIDDING." (അവൻ പറയുന്നു ഞാനാ ചെയ്യണേ എന്ന്)

"I Innocent" (ഞാൻ നിഷ്കളങ്കനാ സാർ)

ഇത്ഥം കഥിച്ചതിശുദ്ധനാം സ്റ്റോ.മാ. ശാന്തനായി, പാവമായി ജി. എമ്മിനെ നോക്കി. കൂട്ടത്തിൽ ഒന്ന് ചെരിഞ്ഞു എന്നെയും നോക്കി. നിന്നെ ഞാൻ ശരിയാക്കി തരൂഡാ എന്ന ഭാവത്തിൽ.

ജി എം ആണെങ്കിലോ ഒരുമാതിരി കുരിശു കണ്ട ചെയ്ത്താനേ പോലെ സ്റ്റോ മാനെജറെ നോക്കി.

എന്നോട് ഇത് വേണാരുന്നോ ഡാ എന്ന എന്നാ ഭാവത്തിൽ.

ഞാൻ മെല്ലെ പുറത്തേക്കു ചാടി. ചിരി സഹിക്കാൻ പറ്റാത്തതുകൊണ്ട്...............ചിരിക്കാൻ കാര്യമുണ്ട്.

ഞാൻ സ്റ്റോറിലെക്ക് എന്ത് ലെറ്റർ അയച്ചാലും അതിൽ ഗ്രാമർ പോര, നിൻറെ ലെറ്റരുകളിൽ അർത്ഥം ഇല്ലാന്നൊക്കെ എന്നെ വിളിച്ച് പറയണ ടീമാ ഈ വെച്ച് കീച്ചണേ....

അതിനു ശേഷം ഇങ്ങേരെ കണ്ടാൽ ജി എം. വഴിമാറി നടക്കും എന്നത് വാൽകഷ്ണം. ഇന്ഗ്ലിഷിൽ എങ്ങാനും സംസാരിക്കാൻ വന്നാ...ദെവ്യെയ്

(വ്യക്തി ഹത്യ അല്ല. കൈമുട്ട് ഇല്ലാത്തവൻ ചെറുവിരൽ ഇല്ലാത്തവനെ കുറ്റം പറയുന്ന അവസ്ഥയെ ഒന്ന് കാണിച്ചു എന്നെ ഉള്ളു..

~~~~~~~~~~~~~~~ രഞ്ജിത്ത് മണ്ണാർക്കാട്

No comments: